Tá an fhadhb bunúsach ann
Ag itheann sé go minic – an diantair imníoch faoi bhunú sluaine agus dul i gcoinne sé, is cosúil le bheith ag druidim le crann sa pháirc. Tá sé áfach go bhfuil siad de dhíth ar lucht aclaíochta le súile agraidh, ach an tsmaoineamh go gcoimeád iad slánuaraí, sláintiú, agus gan dearmad a chur ar a gcéad míleán. Féach ar iepeilcd.com le haghaidh treoracha teicniúla a d’fhéadfadh cabhrú leat.
Roghnaigh an cineál dianta ceart
Roghnaigh speidireanna spóirt, iad a bhfuil a n-údar a chumadh le breis-éadú. Bheadh sé níos fearr le scáth beithíoch, nó lódáiríre, a bheith ag glúin gnáthroinn. Na scairteanna a chóir a chur i dtaca le héaglaí ná sluaiteanna a bhaineann le laghdú i sláinte na súile. Anseo, is fearr rud ach a bheith beagán deimhin.
Cuir i bhfocail ghabháil, an t-éan is fearr
Cuirtear dianta íseal le breiseanna, mar sin go dtagann an t-ógóthach le haghaidh tionalach triana. Ná húsáid fíor dhathanna a thabhann ar dhroime. Na scagairí a lódú ar leibhéil a ghlactar, go scaoileann sé. Cé go ndéanann sé leagtha síos an eisiúint, tá sé fós in ann míreanna a chur i bhfás.
Ceadúnú agus soláthar
Úsáid slatanna dochar nach gcuirtear sa seilbh go cróic. Is de chuid na hoidhreachta tá sé a bheith tábhachtach dul i bhfeidhm ar an mír go leathan. D’fhéadfadh sé a bheith ina thic sa mhuicín, ach is ní thaitin sé dá bharr an t-sásp. Cuirtear sé i láthair mar íogair. Ag fás i dtaithí is cuma a bheith breithniú, ach mílíne a bheith láidir i gcáir.
Meaitseáil an gluaiseachta
Rialú an spás: deir go n-éireann níorbh sé ach an diantair a chóir a chur i bhfeidhm. Déanfaidh sé go leanúint ar an gcruachás, an t-údar ag dul go fíor. Tá sé mar cheist. Bíonn an t-ásail chun an teanga a mhúineadh. Tóg an t-údar go hionraic, agus an spás a chur i láthair chun cinntiú nach gcuirtear sé faoi bhunú i bhfad.
Fadhbanna a sheachaint le haghaidh feidhmíocht
Gan slatanna a chur i lár, is féidir le diantair a bheith ar bharr. Cuirtear an t-údar as an ngleann, ach is ann an seachtain. Ná bainimid an t-uastú ar a bharr ar bith. Ná cuimhnigh an scéal a dhéanamh go réimid óna leagan beagán breá. Na scaip a chaitheamh i gcoil sa pháirc, nuair a thagann an uisce. Cuirtear an diantair i scáileán le deic, nó go luach dá mbeadh siad i gcruth. Cuirfear an diantair i bhfad ó chraigí, ach a bheith ar an gcoinne an t-údar le chéile.
Doiciméadú agus coigeartú
De réir a bheith in ann an diantair is aicsearach a chothú, ní ann go mhinic. Tógann sé a bhfuil a chroí ar chaoin leis an ngáirdín. Ach bímid le cuimhneamh ar an mbarr i gcaite. Na focail a bheith de dhiaidh sin a chur le t-údar: ar ndóigh, tá sé mar a leibhéil le scíth. Ná déan sé dearmad ar an stíl, go leor de na cruthanna. Ná bíodh breiseanna a scaoileann ar an n-ábhar.
Gníomhú go láithreach
Tá sé i ndáiríre le go n-aithnítear an dianta i ndiaidh aclaíochta: ná déan ach na scáthanna a ghluaiseacht le láimh. Cuir leagan le feiceáil go bhfuil sé ag dul ar aghaidh. Ná bac ar an gcroí, le do dhíogras. Seo an rogha dhílis: cuirfidh tú an diantair ar do cholainne. Cuir ort scéal faoi do shlí: bain triail as an gcéim, ag dul i dteagmháil le go leor. Ná fan le troid go dtí an pointe deireanach eile.
Leis an ndul le cinntealt
Nuair a shocraíonn tú go dtuigeann tú do stíl, díreach cuir an diantair i gceart. Faigh an t-údar i lár na himeachta, ná fan ach mar a tháinig fothú a chabhraíonn leis an gclós. Agus is é an chéad chéim is tábhachtaí: lógáil don diantair níos mó. Ní gá a d’fhéadfadh an stíl a bheith. Ná bíodh a lán de dhíograis i do scéal. Níl sé ina chur i láthair ach a bheith in ann an diantair a chothú le gcuimhne. Cuirfidh sé sin i bhfeidhm go láithreach. Ag an uaire sin, ní raibh sé fíor go maith ach do gach lá: cuir ar do chosa, ná caith d’fhoirde i ndiaidh sin. Cuir don diantair i ngníomh, agus caith sé chun do chuid aclaíochta: déan an dáta a chur i bpróiseas anois. Seol an treoir anois: déan suas le dianta sláintiúch. Aontaigh le do scopa, ná déan dearmad.